به ر. میم:

آن سوترها

"هیچ"

بی معناست

          و

            شب به

                    پلک زدنی

کوتاه و گذرا

...

آن جا

بی شک تکیه گاهیست

          که در میان ِ این همه

                         وابسته به خاک

                                        پرواز

                                        میداند...

 آن جا که توئی

پ ن: "بار ِ دیگر؛ چند ماهی برای سامان دادن به آشفتگی هائی به تنهائیِ خود کوچ میکنم .  باز خواهم گشت."