آن سوترها

"هیچ"

بی معناست

          و

            شب به

                    پلک زدنی

کوتاه و گذرا

...

آن جا

بی شک تکیه گاهیست

          که در میان ِ این همه

                         وابسته به خاک

                                        پرواز

                                        میداند...

 آن جا که توئی

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* /*]]>*/ /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

پ ن: "بار ِ دیگر؛ چند ماهی برای سامان دادن به آشفتگی هائی به تنهائیِ خود کوچ میکنم .  باز خواهم گشت."